EdgeZero Verhalenwedstrijd & Uitgeverij
De wind sneed over de heuvels, huilend tussen de takken van oude eiken, en sloeg ruw tegen de ramen van het huis aan de bosrand. Mira stond bij het vuur, haar vingers gleden over de rand van een porseleinen kop. In de haard knetterden kruiden die een geur van verbrande honing en rottende bloemen verspreidden….
Oni no rusu ni mame hiroi als de oni weg is, kan je je bonen oprapen ― Japanse uitdrukking De twee oudjes stonden voor het noren-gordijn van hun badhuis, wuivend, met de oprechte afscheidslach op hun gezichten die decennialange dienstbaarheid verried. Twee geschrompelde gestaltes, de vrouw nog iets kleiner dan de man, in bedrieglijk…
Illustratie: Shigamoto Hiroshi De keuken was vol stoom en zweet. Vetdruppels sijpelden langs de roestige afzuigkap, messen klepperden tegen snijplanken, stemmen mompelden bevelen door elkaar heen. Annette Krijger stond met het zilveren dienblad in haar trillende handen en voelde hoe haar ribbenkast bij elke ademhaling pijnlijk uit elkaar leek te scheuren. Haar uniform, een goedkope…
Zoals alles wordt het station alleen nog erger. De loketten zijn al lang gesloten, een stationschef heb ik er nooit geweten. Er zijn camera’s, en daarmee is alles gezegd. Op een goede dag stoppen er twee treinen per uur, maar dat is overdag en dat boeit me niet. Stoppende treinen boeien me sowieso niet. Goederentreinen,…
Ik heb de gewoonte elke dag te beginnen met een stevige wandeling langs de zeedijk, ongeacht de weersomstandigheden, maar die koppigheid leidt soms tot gevaarlijke situaties. Neem nu dat helse onweer op die onfortuinlijke dag. Toen ik thuis vertrok was het nog maar lichtjes aan het regenen, maar nauwelijks tien minuten later barstte het onweer…
1 – Naar Acajama Diep beneden mij doet de Grauwe Woestijn haar naam eer aan. Van het door zandstormen gegeselde oppervlak heb ik nog niets gezien. In de azuurblauwe hemel heerst serene rust, enkel verstoord door zwiepende drakenvleugels. Naast Azar vlieg ik in het eskader dat op weg is naar het zuiden. Voor mij…
Artwork: Henry B. Kummel Door de toenemende wind en striemende regen, worstelde Eloa vooruit. De wind rukte aan haar rokken en haar schoudermantel. In de verte zag ze de rook van de plekken waar zout gewonnen werd. In dit weer konden ze geen zilt turf verbranden, maar het zoutzieden in de zoutketen, de schuurtjes waar…
Ar scáth a chéile a mhaireann na daoine. Under the shelter of each other, people survive. Ní neart go cur le chéile. There is no strength without unity. Ierse spreekwoorden Op de meest heidense der avonden weet Róisín het even niet meer. De vloertegels voelen koud als de aanstaande winter onder haar…
Igor Blodøks spreidde de ijsberenvacht uit in de bedstede en rangschikte de twee zijden hoofdkussens zorgvuldig. Ze waren van een Byzantijnse handelaar afkomstig, die meende dat drie lijfwachten wel voldoende waren en de bruine bloedvlekken versmolten zo goed als onzichtbaar met de geborduurde guirlandes. Hij deed een stap achteruit en knikte. Alleen het beste was…
De afgunst die ik voelde bij het zien van de gracieuze bewegingen van mijn zwaardkunstmeester wedijverde met regelmaat met de zucht naar zijn vermeende weelde en rijkdom. Ik zeg vermeende omdat ik inmiddels beter weet welke prijs hij elke dag weer betaalde. Net als ikzelf. In het zevende jaar van mijn leergang behaalde ik de…