De beste Nederlandse en Belgische SF, Fantasy en Horror van 2020

Home » Genre » utopia-dystopia

Genres

Category Archives: utopia-dystopia

Pake Pollok – Joost Uitdehaag

Het moment dat mijn leven uiteenspatte kwam op een vrijdag­middag in café Hooghoudt. Koffie met slagroom en likeur was een luxe waar Robin en ik de hele week naar uitkeken; speciaal voor dit uitje hadden we ons bij het raam genesteld, zodat we de herfstbladeren konden zien die over de Grote Markt joegen. De andere gasten in het kleine café keken heimelijk naar ons en glimlachten dan, want we waren net een meet-cute uit een romantische komedie: ik de intellectuele student met een tweed jasje uit de Kringloopwinkel, Robin de briljante journaliste met een witte baret, nog van haar oma.

‘Hoe ging je gesprek met human resources?’ vroeg ik.

Water glinsterde in haar ogen. Ze tikte het weg met de punt van haar perfecte nagels, maar ik had het al gezien. Ik schrok ervan. Robin liet zich niet snel gaan.

‘Een gesprek met een chatbot,’ zei ze.

(more…)

Het paradijs gevonden – Johan Klein Haneveld

‘Het was ook te mooi om waar te zijn.’ De woorden dreunden als keien in een bergrivier. Dolmin leunde voorover, zijn ellebogen op zijn knieën, terwijl hij naar de vlammen staarde. Het schijnsel liet de metalen platen van zijn voorhoofd en zijn borst gloeien en schiep rode vonken in de anders dode lenzen van zijn ogen. Op de plekken waar zijn pantser moest kunnen bewegen, kronkelden buizen en draden. Ik wist niet of er nog wel organische delen in zijn lichaam waren overgebleven. Hij zuchtte, een geluid dat bijna te menselijk leek voor zijn mechanische natuur. ‘De kaart wees inderdaad de weg naar een verborgen dal tussen de bergen. En we vonden er de ruïnes van een tempel. Maar er leefde niemand meer en de grond was dor, net als elders. Geen rijstvelden, geen schatten. Alleen maar botten.’

‘Wij zijn daar ook geweest,’ klonk het van de andere kant van de lichtkring. De centaur Somina lag daar, haar benen onder zich gevouwen, de kunststof bekleding van haar flanken trillend door de erachter verborgen machinerie. Ze had haar armen voor haar borsten over elkaar geslagen. Een van haar mannen, een kaal wezen op ijzeren spinnenpoten met een brede band van sensors en meetapparatuur op het voorhoofd, schuifelde dichterbij. Hij stak haar onderdanig een spies toe.

‘Een rat?’ brieste Somina. ‘Is dat alles?’

(more…)

Dochter van de Aardstroom – Jan J.B. Kuipers

Laten wij volgen, waarheen de Schikgodinnen ons ook voeren.

Vergilius

 

Schult keek naar boven. Een nieuwe zwerm insecten trok noord­waarts. Als een rookpluim stonden ze afgetekend tegen het schemerige uitspansel, dat naar het noorden toe overging in een effen grijs waas, waaruit vage slierten als regenbuien naar de aarde reikten. Ze liep traag terug naar de open cabine en stapte weer in. Naast haar lag Oert tegen de sleetse polstering van de rugleuning, haar ogen dof, het haar in pieken langs haar kaken. Schult trok aan de gashendel en puffend zette het vrachtwagentje zich opnieuw in beweging over het keienspoor.

De zon, een overrijpe pruim in de zuidelijke hemel, kleurde de plas die Schult zojuist aan de kant van het pad had gedeponeerd rood­bruin. Vanaf mijn plekje in de laadbak, achter de reduxbrander en met mijn kont op de ingevouwen tent, was dat eventjes goed te zien, tot we verder waren gehobbeld en het hele, kale landschap de kleur had aangenomen van de pis van Schult.

(more…)

Te lang – Hay van den Munckhof

In de schaduw van een bemoste ruïne beweegt iets. Opwaaiend stof kan het niet zijn, want de hemel ligt als een loodzware deken over een stille, klamme wereld.

De man legt een pijl op zijn boog. Gevaar boezemt hem geen angst in. Gevaar betekent voedsel of de dood. Het eerste is altijd welkom, het tweede soms nog meer.

‘Ik hoop dat je hand nog vast is, oude man. Kom dichterbij. Dan mis je mijn hart niet.’

Hij laat de boog zakken en loopt verder. Voor het eerst in jaren hoort hij een stem die hem aan zijn jeugd herinnert.

Naast iets dat ooit een garage kan zijn geweest, zit een uitge­mergeld meisje. Haar helderblauwe ogen boren zich in zijn ziel en laten hem niet meer los.

De man hurkt naast haar neer, veegt de vliegen van haar gezicht en schroeft de dop van zijn veldfles. ‘Wat moet ik met jouw hart, meisje?’ zegt hij, terwijl ze gulzig drinkt. ‘Je mag het houden.’

(more…)

Zwanenzang – Kelly van der Laan

Als je Josie Albini vraagt naar het precieze moment dat haar lichaam stierf, dan kan ze het zich niet eens herinneren. Ze haalt haar schouders op. ‘Het gebeurde ergens tijdens het kampioenschap speedbootracen en daar ging op dat moment al mijn aandacht naartoe. Ik was gefocust als een laser.’ 

 

***

 

Josie was in gevecht om de derde plaats en ze kon die plek op het podium bijna proeven. Het smaakte naar triomf en het brakke water van het rivierengebied. Regenboogkleurig water spatte om haar heen, de adrenaline pompte door haar lijf, en haar handen klemden zo stijf om het roer van haar speedboot dat de afdrukken van haar vingers waarschijnlijk in het leer zouden achterblijven tot de volgende patch release.

(more…)